İNÖNÜ ÜNİVERSİTESİ 4'LÜ AMFİ YAPISI

Eğitim // 2009 // Malatya // 3500m²

Tıp Fakültesini desteklemek ve üniversitenin mekansal donanımını artırmak üzere özellikle tıp ve sağlık alanında öğrenim gören öğrencilerin kullanımına yönelik olacak bir amfi yapısı istenmiş, bu yapının bir dizi amfi içermesi öngörülmüştü. Tıp fakültesine yakın bir alanda konumlanması kararlaştırılan yapı için verilen arsadaki kot farkı, amfilerin eğime yerleştirilmesi ve aynı zamanda hem yapıya hem de amfilere farklı kotlardan giriş alınması için uygun bir zemin oluşturmuştu.

Dört adet amfinin istendiği yapı için önerilen kütüphane, kantin ve sergi alanının da onaylanmasıyla, kamusal kullanımlı mekanlarla zenginleştirilmiş eğitim işlevli bir yapı elde edilmesi mümkün olmuştu. Bu bağlamda, benzer işlevli yapılarda sıklıkla karşılaşılan dışa açılımı sınırlı, çoğunlukla da kapalı ve içe dönük mimari kurguların aksine, dışa açılım sağlayan, iç ve dış mekan sürekliliğini kuran bir mimari yaklaşım benimsendi. Buna göre, yapının ana yaklaşım cephesi ve komşu kısa kenarı bir sera olarak tasarlandı; mekanlar bu seranın her iki kenarda da sınırlarını tarifleyen duvarlar ardında kalan alana yerleştirildi. Sera cephelerine paralel olarak yerleştirilen bu taşıyıcı duvarlar iç hacimde amfiler ve yeşil alan arasındaki mekansal ayrımı sağlayan elemanlar olarak kullanıldı, ana cephe boyunca yer alanlar sergi duvarı olarak işlevlendirildi. Sera cephelerinin yaslandığı bu duvarların kütlenin çatı kotundan daha yüksek bir noktada sonlandırılması ile yapının girişleri tanımlanmış ve yeşil dokunun tariflediği ana cephe vurgulandı. Yapı içindeki yeşil alan, görsel bir zenginlik sunmanın yanısıra, içinde oturma birimlerinin de yer aldığı bir sergi alanı olarak da değerlendirildi. Amfi dizisinin önünde uzanan sera ve sergi alanı ile iki kenarına yerleştirilen kantin ve bekleme alanı dış mekanla ilişki kuran, gün ışığı alan ve sosyal kullanımlara olanak veren mekanlar olarak yorumlandı, ders dışı kullanımlar için bir toplanma ve iletişim ortamı olarak önerildi.

Arsa eğiminin elverişli olması, alt kottan yapıya giriş alınmasını ve bu kotta öngörülen mekanların doğal ışık almasına imkan verdi. Öğretim üyelerinin kullanımına ayrılmış odalar, ile dinlenme ve ıslak hacimlerin yer aldığı bu kottan amfilere ikinci bir giriş sağlandı. Kısa kenarda yer alan sera alanı da, bu eğim kullanılarak teraslandırıldı ve yapının alt ve üst kotlarını birleştiren alternatif bir dolaşım ve oturma mekanı elde edildi.

Yapıda öne çıkan mimari kararlar, öğrenme ve sosyalleşme mekanlarının akışkanlığı ile dış mekan ilişkisini kuran şeffaf cepheler ve ardındaki yeşil dokunun aynı zamanda yapının mekansal kurgusunu ve mimari kimliğini oluşturan alt tasarım elemanları olarak değerlendirilmiş olmasıdır.